Port Launay Coastal Wetlands

Port Launay Coastal Wetland to pierwszy obszar wodno-błotny Ramsar na Seszelach i chroniony teren namorzynowy. Od 22 listopada 2004 roku ma chronić wybrzeże Port Glaud na powierzchni 121 hektarów. Należy do najlepszych siedlisk namorzynowych na głównej wyspie Mahé, a występuje tu wszystkie siedem gatunków namorzynów spotykanych w regionie. Między Port Launay a Port Glaud rośnie ostatni zwarty pas namorzynów na zachodnim wybrzeżu Mahé. Namorzyny wzdłuż brzegu pomagają go stabilizować, a wyżej położone części terenu, granitowe i bardzo dobrze drenujące, odgrywają dużą rolę w lokalnej hydrologii.

Strefa przybrzeżna zapewnia rybom idealne tarliska, żłobek, pożywienie i kryjówki. Żyją tu też niektóre endemiczne gatunki Seszeli, jak goujon (kilifisz seszelski) i słodkowodna ryba macanbale. Teren ma być ważny również dla mało znanego seszelskiego nietoperza workonosego, którego znamy tylko cztery aktywne jaskinie dzienne, w tym jedną w tym rejonie, oraz dla rudawki seszelskiej. Oba gatunki są krytycznie zagrożone.

W dopływach zasilających mokradło żyje kilka endemicznych gatunków langust. Rybacy łowią tu ośmiornice. Teren jest często wykorzystywany do zajęć edukacyjnych ze szkolnymi grupami, zwłaszcza w okolicach Światowego Dnia Mokradeł.

Z Victorii jedziemy Revolution Avenue w stronę Beau Vallon, za Barrel Disco skręcamy w lewo w Bel Air Road i podjeżdżamy nią pod górę do Sans Soucis Road. Sans Soucis Road wije się wśród bujnej roślinności, mija punkty widokowe przy zaporze Rochon, Mission Lodge i Tea Factory, aż do Port Glaud na zachodnim wybrzeżu. Trasa biegnie przez Park Narodowy Morne Seychellois, jest kręta i wymaga czasu.

Na miejscu skręcamy w prawo w Port Launay Road, w kierunku północnym. Po kilku minutach mija się restaurację „Del Place”. Tuż za nią można zaparkować naprzeciwko kościoła. Dalej idziemy pieszo kilkaset metrów na północ. Po prawej stronie drogi stoi drewniany pomost z tablicą „Port Launay Mangrove Forest”. Tędy można przejść przez las namorzynowy bez moczenia stóp.

Z Victorii jeżdżą linia 14 (Port Launay przez Sans Soucis) i linia 13 (Port Launay przez La Misère). Według zestawienia przewoźnika kursuje też linia 9 przez Les Canelles. Wysiądź w Port Launay i idź do kościoła, pomost leży kilkaset metrów na północ od niego. W ciągu dnia autobusy nie jeżdżą zbyt często, dlatego aktualny rozkład i godziny powrotu sprawdź wcześniej u przewoźnika: rozkład SPTC.

Kto chce, może na końcu lasu namorzynowego iść dalej ścieżką do wodospadu Sauzier. Zwiedzający piszą o około kilometrze od głównej drogi i krótkiej, skalistej ścieżce do niecki z wodą. Woda jest chłodniejsza niż w morzu, po deszczu wodospad niesie wyraźnie więcej wody, a prąd bywa wtedy silny. Lepsze jest solidne obuwie niż klapki, bo kamienie są śliskie.

Najprzyjemniejsze są godziny przedpołudniowe, gdy jest jeszcze chłodno i autobusy kursują w obie strony. Wodospad robi największe wrażenie po deszczu, w długich okresach suszy często ledwo płynie. Chodź wyłącznie po pomoście, nie łam korzeni namorzynów i nie zabieraj owoców ani roślin, bo teren jest chroniony międzynarodowo. Po południu na plażach jest zwykle więcej ludzi, kto woli ciszę, niech przyjdzie wcześniej.

Tuż przy Port Launay Road leży restauracja Del Place z barem plażowym nad zatoką. Godziny otwarcia i rezerwację najlepiej ustalić wcześniej na miejscu. Zachód słońca nad zatoką to popularny cel wieczornych wypadów. W pobliżu są plaże Port Launay i Anse Port Glaud. Bezpośrednio obok stoi hotel Constance Ephelia, którego goście mogą zarezerwować kajakowe wycieczki z przewodnikiem przez namorzyny. Więcej o wyspie znajdziesz na stronie Mahé.