Dlaczego Seszele?

Nadszedł ten moment (a może to ja do niego dojrzałem? Hmmm ...). Jestem na Seszelach już ponad pięć lat, najpierw z przerwami, a od ponad roku na stałe, i wciąż ktoś pyta mnie: dlaczego? Co wyróżnia Seszele? Co jest w nich wyjątkowego?

Od dawna to czułem, ale do tej pory nie znajdowałem dokładnego (i tak bardzo prostego) słowa na to określenie. Dlatego zawsze opowiadałem wokół tematu i zachwycałem się (czasem pewnie za bardzo).

Uwaga redakcji: Tekst powstał 27.03.2012, a podane okresy odnoszą się do tamtego czasu. Karl Schnürch mieszka dziś na Seszelach już prawie 20 lat.

Autor: Karl Schnürch

Źródło: własny research

Najpierw historia, czyli moje przełomowe doświadczenie: dziś znów zostałem zaproszony (nie chcę brzmieć nadętie, to po prostu codzienność, więc „prawie” zupełnie normalna rzecz) na imprezę na plaży Anse Forbans z okazji urodzin. Gospodarzami byli Seszelczycy, których wcześniej prawie nie znałem, bo poznałem tylko solenizanta i jego żonę (spóźniliśmy się zresztą o trzy godziny, co na Seszelach jest zupełnie w porządku). I znowu, jak już wiele razy, rzuciło mi się w oczy, tym razem jeszcze wyraźniej: każdy, naprawdę każdy, babcia, gospodarz, przyjaciel czy małe dziecko, tak bardzo dbał o to, żebym czuł się dobrze, a przecież to nie ja miałem urodziny. Żeby to lepiej zrozumieć: tu, na Seszelach, jestem raczej typem powściągliwym (kiedyś było zupełnie inaczej), bo zawsze myślę (i według tego żyję), że jestem tu „tylko” gościem, więc w pełni się wycofuję i nie próbuję się popisywać (starzy znajomi w tym miejscu kręcą głowami i głośno się śmieją), ani wiedzą, ani luksusem (a czym w ogóle jest luksus?). Mam jednak wrażenie, że mieszkańcy Seszeli są naprawdę szczęśliwi dopiero wtedy, gdy wszystkim dookoła jest naprawdę dobrze.

O co mi chodzi w tych słowach: wiele razy w różnych sytuacjach widziałem, że Seszelczycy to wyjątkowi ludzie. Zaczyna się już na drodze, na przykład gdy samochód blokuje pas i tworzy korek tylko dlatego, że kierowca chce chwilę pogadać ze znajomym, albo gdy ktoś bez namysłu zajeżdża drogę, albo bardzo spokojnie jedzie przed tobą 20 km/h, choć ty się spieszysz (zresztą po co?), albo gdy sam popełnisz błąd za kierownicą, i tak dalej. W Niemczech czy w Europie każdy, mijając taki samochód, kręciłby głową, pukał się w czoło, wrzeszczał obelgi, a w najgorszym razie pouczał albo zgłaszał sprawę. Na Seszelach jest zupełnie inaczej. Mimo to za każdym razem myślę sobie: ciekawe, co się zaraz stanie i jak oni zareagują. Już wyobrażam sobie, jak zaraz wybucham, ale na szczęście zwykle jedzie przede mną ktoś, kto pokazuje mi, jak sobie z tym radzić, czyli z uśmiechem.

Albo dawno już tego oduczyłem się, albo nigdy się tego porządnie nie nauczyłem. A to działa znakomicie: mijasz „winowajcę”, uśmiechasz się do niego albo machasz ręką. „Kciuk w górę” to kolejny popularny gest, który znaczy, że wszystko w porządku i nic się nie stało. Najlepsze jest to, że potem człowiek (ja też) czuje się naprawdę dobrze. Zupełnie inaczej niż w Niemczech, gdzie godzinami, a nawet dniami denerwuje się takimi sytuacjami.

Takich oczywistych rzeczy jest jeszcze mnóstwo i przy każdej myślę sobie: no proszę, sam mogłem na to wpaść i zrobić to samo. Czy to pomóc rybakom przy cumowaniu łodzi, pomóc starszej pani z zakupami, wziąć na ręce dziecko, które akurat płacze (obcy też może to zrobić bez problemu), zatrzymać się, gdy komuś zepsuje się auto, odpowiadać ludziom, kiedy o coś pytają (oni uważają, że to normalne, a ja znam to zupełnie inaczej), rzucić gdzieś w przestrzeń życzliwe „Hello, how are you?” („Cześć, jak się masz?”), obojętnie gdzie się jest, albo, mówiąc dokładniej, być życzliwym dla ludzi wokół siebie, nikogo nie pouczać, nie być zarozumiałym, a już na pewno nie uprzedzonym i negatywnie nastawionym.

Na początku, gdy byłem na Seszelach pierwszy raz, wielu Seszelczyków mówiło mi „be calm” albo „be patient, my friend” (przez moją wtedy słabą znajomość angielskiego ciągle myliło mi się to z „passion”) i nie bardzo to rozumiałem. Chcę przez to powiedzieć, że na Seszelach wszystko toczy się o trzy takty wolniej, o wiele spokojniej i serdeczniej, niż znamy to z pospiesznych Niemiec czy świata zachodniego, a ja mam się tu jeszcze wiele do nauczenia.

A tak, słowo, którego tak długo szukałem, to „Rücksicht”, czyli wzajemna uwaga i wzgląd na innych (pewnie nie bez powodu tak długo nie przychodziło mi do głowy ...).

To, co opisuje Karl Schnürch, spotkasz również jako turysta: w autobusie, w sklepie, w recepcji. Językami urzędowymi są kreolski, angielski i francuski. Z angielskim poradzisz sobie wszędzie, ale serdeczne „Bonzour” (po kreolsku „dzień dobry”) szybko otwiera drzwi.

• Tempo: Terminy i odjazdy bywają bardziej elastyczne, niż jesteś do tego przyzwyczajony. Zaplanuj zapas czasu, zwłaszcza w dniu wyjazdu. Godziny otwarcia lepiej sprawdzić wcześniej.
• Ruch drogowy: Obowiązuje ruch lewostronny, a drogi są kręte i wąskie. Kto wynajmuje samochód, najlepiej jeździ równie spokojnie jak miejscowi.
• Kontakty z ludźmi: Pozdrawianie, pytanie i słuchanie to część codzienności. Więcej wskazówek znajdziesz w Do’s and Don’ts, a o mieszkańcach przeczytasz w działach społeczeństwo i kultura.

Międzynarodowe lotnisko znajduje się na Mahé. Z Frankfurtu latają samoloty bezpośrednie, lot trwa około 9 godzin 40 minut. Condor podaje na zimę 2026/27 także loty z Monachium. Są też połączenia z przesiadką, na przykład przez region Zatoki Perskiej, Stambuł lub Addis Abebę. Rozkłady lotów i dni tygodnia zmieniają się w zależności od sezonu, sprawdź je przy rezerwacji. Na dojazd z lotniska jest transfer z lotniska.

Na Seszelach jest ciepło przez cały rok. Od listopada do marca wieje wiatr północno-zachodni, od maja do września południowo-wschodni. Spokojniej jest w kwietniu i maju oraz w październiku i listopadzie, czyli w okresach przejściowych. W zależności od wiatru na niektórych plażach gromadzi się trawa morska. Wtedy wybierz nocleg po stronie osłoniętej od wiatru. Więcej znajdziesz na stronach najlepsza pora na podróż i klimat i pogoda.

Tourism Environmental Sustainability Levy jest pobierana od osoby za każdą noc i rozliczana przez obiekt noclegowy. Od 1 stycznia 2026 małe obiekty są z niej zwolnione. Przed rezerwacją zapytaj, czy opłata jest wliczona w cenę, czy płaci się ją na miejscu. Stawki (stan na listopad 2026):

Mieszkańcy Seszeli są zwolnieni z opłaty. Oficjalny komunikat znajdziesz na stronie Ministerstwa Finansów.

Między wyspami kursują prom Cat Cocos i loty krajowe, kolejne możliwości dają rejsy łodzią. Jeśli jedziesz po raz pierwszy, pomoże Ci strona Pierwsza wizyta na Seszelach. Noclegi zarezerwujesz przez rezerwację hoteli lub rezerwację domków wakacyjnych. Przegląd wszystkich miejsc znajdziesz na stronie Wyspy Seszeli.

Nie, ale przed wylotem obowiązkowe jest Travel Authorization (zobacz sekcję Wjazd).

Najspokojniej jest w kwietniu, maju, październiku i listopadzie. Ciepło jest przez cały rok, a wiatr decyduje o tym, które plaże są spokojne.

Bezpośredni lot z Frankfurtu trwa około 9 godzin 40 minut. Z przesiadką trwa dłużej.

Promem między Mahé, Praslin i La Digue, lotami krajowymi albo w ramach rejsu łodzią. Praktyczne wskazówki są na stronie Seszele z punktu A do B.

Na stronie Porady podróżne i w liście kontrolnej podróży. O bezpieczeństwie i sytuacjach awaryjnych przeczytasz na stronach Przestępczość oraz Szpital, kliniki i numery alarmowe.