Vallée de Mai (światowe dziedzictwo przyrody UNESCO)

Park o powierzchni 19,5 ha od 1983 roku należy do światowego dziedzictwa przyrody. Rośnie tu wiele roślin endemicznych, na przykład słynna Coco de Mer. Wokół tych palm narosło sporo mitów. Pierwotnie drzewa te występują tylko na dwóch wyspach Seszeli, na Praslin i na Curieuse, a ich zagęszczenie jest największe właśnie w parku. Coco de Mer to rośliny rozdzielnopłciowe, a żeńskie palmy wytwarzają największe i najcięższe nasiona na świecie.

Przy odrobinie szczęścia zobaczysz tu też rzadkiego „Kato Noir”, czyli papugę czarną seszelską, która występuje wyłącznie na wyspie Praslin. W dolinie rośnie sześć endemicznych gatunków palm i wiele innych rodzimych drzew, a to także jedno z ostatnich ważnych siedlisk zagrożonej papugi Black Parrot. Najczęściej jednak w palmowym lesie spotkasz kameleona seszelskiego, który żyje również na innych granitowych wyspach, takich jak Mahé.

Rezerwatem przyrody dolina została ogłoszona w 1966 roku, a od 1979 roku zarządza nią Seychelles Islands Foundation. Fundacja opiekuje się także atolem Aldabra, pierwszym miejscem światowego dziedzictwa w kraju.

Z portu na Praslin skręć w prawo, w kierunku północnym. W miejscowości Baie Ste Anne skręć w lewo przy banku ABSA i jedź pod górę aż do najwyższego punktu. Tam znajduje się parking, tuż naprzeciwko wejścia do Vallée de Mai. Według relacji odwiedzających parking jest bezpłatny i wystarczająco duży.

Z lotniska to około 15 minut jazdy, droga do parku prowadzi w stronę wschodniego wybrzeża i Baie Ste Anne. Jak dostać się na Praslin, dowiesz się ze stron Prom Cat Cocos i Seszele z punktu A do B.

Linia 61 kursuje między Mont Plaisir a Anse Boudin przez Vallée de Mai. Bezpośrednio przed wejściem do centrum dla zwiedzających jest przystanek autobusowy. W weekendy i święta autobusy na Praslin jeżdżą wyraźnie rzadziej niż w dni robocze. Dlatego warto wcześniej sprawdzić aktualny rozkład jazdy w Seychelles Public Transport Corporation. Ogólne informacje o podróżowaniu autobusami znajdziesz na stronie Autobusy na Seszelach.

Wielu organizatorów łączy Vallée de Mai z Anse Lazio, czasem z odbiorem z hotelu lub z portu. Popularne są też jednodniowe wycieczki z Mahé z przeprawą promową. Kto podróżuje bez wynajętego samochodu i ma mało czasu, oszczędza w ten sposób czekanie na przystanku.

W kasie dostaniesz broszurę, w której opisano zarówno ścieżki, jak i świat zwierząt i roślin. Znajdziesz w niej plan szlaków i listę najczęściej spotykanych gatunków. Dawniej codziennie o 9.00 i 14.00 odbywało się bezpłatne zwiedzanie z przewodnikiem. Czy ta oferta nadal obowiązuje, fundacja nie potwierdza na swojej stronie, więc zapytaj w kasie. Prywatni przewodnicy i organizatorzy wycieczek liczą sobie za oprowadzanie dodatkowo, dlatego ustal cenę wcześniej.

W Vallée de Mai jest kilka ścieżek, które można ze sobą łączyć. Szlaki są dobrze oznakowane, a podejścia umiarkowane. Punkt widokowy na północy daje widok na park narodowy Praslin. Ścieżka Glacis Noire jest w przewodnikach opisywana jako dostępna dla wózków inwalidzkich, ale zapytaj o to wcześniej w centrum dla zwiedzających.

Zaplanuj od jednej do dwóch godzin, a z przewodnikiem albo przy obserwowaniu i fotografowaniu nawet do trzech. Pod koronami palm jest wyraźnie chłodniej niż na wybrzeżu, za to dokucza wilgotność powietrza. Przedpołudnie jest przyjemniejsze, a kto przyjdzie wcześnie, często ma ścieżki niemal dla siebie. W porze deszczowej szlaki są śliskie, a wskazówki dotyczące poszczególnych miesięcy znajdziesz na stronie Najlepsza pora na podróż.

W programie na pół dnia dolinę łatwo połączyć z plażami: Anse Lazio i Anse Georgette na północnym zachodzie, Grand Anse na południu albo Anse Volbert na wschodnim wybrzeżu. Kto chce dowiedzieć się więcej o wyspie, znajdzie w Muzeum Praslin spokojny przystanek. Jako alternatywę dla Vallée de Mai często wymienia się rezerwat przyrody Fond Ferdinand, który można zwiedzać tylko z przewodnikiem. Więcej celów na wyspie i noclegi znajdziesz na stronie Praslin oraz w dziale Atrakcje.