Aldabra należy do najbardziej oddalonych wysp Seszeli. Atol leży ponad 1000 kilometrów na południowy zachód od Mahé i jest jednym z najmniej zmienionych przez człowieka atoli na Oceanie Indyjskim. Kto chce go odwiedzić, nie planuje jednodniowej wycieczki, lecz wyprawę. W zamian poznaje przyrodę, która prawie się nie zmieniła.
Czego się spodziewać
Aldabra to jeden z największych podniesionych atoli koralowych na świecie. Cztery główne wyspy, czyli Grande Terre, Malabar, Picard i Polymnie, otaczają lagunę pływową. Symbolem atolu jest żółw olbrzymi z Aldabry. Żyje tu ponad 100 000 osobników, co daje największą populację na świecie. Poza Aldabrą żółwie olbrzymie przetrwały już tylko na Wyspach Galapagos.
Wizyta jest też warta uwagi dla miłośników ptaków. Na Aldabrze gniazduje jedna z największych na świecie kolonii fregat oraz jedna z zaledwie dwóch populacji flamingów na wyspach oceanicznych. Chruściel z Aldabry to ostatni nielotny ptak w zachodniej części Oceanu Indyjskiego. Swoje miejsca lęgowe mają tu także żółwie morskie. Podczas spacerów z przewodnikiem po lądzie goście poznają postrzępiony krajobraz skał wapiennych, zwierzęta i roślinność.
Historia i ochrona
Pierwszą udokumentowaną wizytę Europejczyka złożył w 1742 roku kapitan Lazare Picault. Na wyspie nie ma słodkiej wody na powierzchni, dlatego osiedliło się tu niewielu ludzi. Wykorzystywano głównie żółwie lądowe, żółwie morskie i ryby. Szczególnie intensywnie polowano na żółwie olbrzymie.
W latach 60. XX wieku pojawiły się plany wykorzystania wyspy do celów wojskowych. Porzucono je po międzynarodowych protestach. W 1971 roku Royal Society założyło stację badawczą na Picard. W 1979 roku dekretem prezydenta powołano Seychelles Islands Foundation (SIF), która zarządza Aldabrą od 1981 roku. Od 1982 roku atol znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO, a według prawa seszelskiego ma też status Special Reserve.
Dojazd i dostęp
Na Aldabrze nie ma pasa startowego, portu, mola ani lądowiska dla helikopterów. Nie ma też hoteli ani pensjonatów. Jedynym obiektem jest stacja badawcza SIF na Picard.
SIF sama nie organizuje wycieczek dla turystów. Każdy statek, który chce zawinąć do Aldabry, potrzebuje wcześniejszego zezwolenia SIF oraz Seychelles Ports Authority. Bez niego nie wolno ani rzucić kotwicy, ani zejść na ląd. W praktyce goście docierają więc na atol w ramach rejsów wyprawowych, safari nurkowych na jachtach typu liveaboard lub prywatnych czarterów jachtów. Zezwolenie zwykle uzyskuje organizator. Z Mahé podróż w jedną stronę trwa kilka dni, zależnie od pory roku i wiatru. SIF zaleca, by na samą wizytę zarezerwować co najmniej kilka dni.
Druga możliwość prowadzi przez sąsiednią wyspę Assumption, która ma pas startowy. Z Mahé oferowane są tam loty czarterowe. Dalszą podróż łodzią do Aldabry trzeba zorganizować osobno. Za pozostałe wyspy grupy Aldabra odpowiada Islands Development Company.
Praktyczne wskazówki
Na lądzie odwiedzającym towarzyszą pracownicy SIF, a dostęp ogranicza się do wyznaczonych obszarów. Liczba gości jest celowo niewielka. Jeden z raportów mówi o wyraźnie mniej niż tysiącu odwiedzających rocznie. Na miejscu nie ma opieki medycznej, dlatego warto starannie skompletować apteczkę podróżną.
Ochrona unikatowej fauny i flory ma pierwszeństwo. Podczas wypraw na ląd obowiązują surowe zasady bioasekuracji, które mają zapobiec zawleczeniu obcych gatunków. Na ostre skały koralowe przyda się solidne obuwie z dobrą podeszwą. Kto ma Aldabrę w planach, powinien odpowiednio wcześnie zapytać organizatora o aktualny stan zezwoleń.
