MARIANNE

MARIANNE

Dwunasta co do wielkości wyspa Seszele




Ciekawe fakty o Mariannie:

Marianne ma niespełna 2 kilometry długości i 700 metrów szerokości i znajduje się około 7 km na wschód od La Digue i 3,8 km od wyspy Felicite. Wyspa Marianne jest dwunastą co do wielkości (94,7 HA) granitową wyspą na Seszelach.

Najwyższym szczytem wyspy jest Morne Estel o wysokości 130 metrów. Drugi niższy szczyt (ok. 85 m) znajduje się na południu. Większa część wyspy to łagodnie nachylone tereny poniżej 50 metrów.
Wyspa zbudowana jest z granitu porfirytowego, nieco innego niż pozostałe wyspy z grupy Praslin / La Digue. W kierunku północno-zachodnim wyspę przecina wał gęsto rozczłonkowanej skały metadolerytowej. Na północnych zboczach wyspy występują brunatne skały ziemiste, powstałe w wyniku osadzania się guana na glebach granitowych. Po zachodniej stronie wyspy znajduje się mały "płaskowyż" z rafą przyboczną. Płaskowyż składa się z niedawno powstałych osadów wapiennych i osadów bagiennych. Dzięki łagodnym zboczom wyspy gleby czerwonoziemne nagromadziły się wszędzie, z wyjątkiem niektórych obszarów przybrzeżnych, gdzie gleby jest niewiele lub nie ma jej wcale.

Ilość słodkiej wody na wyspie jest ograniczona, zwłaszcza w porze suchej. W miejscu dawnej głównej osady (La Cour) znajdują się dwie płytkie studnie. Duża część płaskowyżu pokryta jest roślinnością bagienną (głównie turzycami i Ludwigią).

Wyspa była dawną plantacją orzechów kokosowych, a po jej zachodniej stronie znajduje się długa Plaża. Południowy kraniec Marianne jest znany jako światowej klasy miejsce do nurkowania. Wokół wyspy często można zobaczyć rekiny.

Obecnie niezamieszkana, wyspa Marianne jest jednak prywatną własnością browaru SeyBrew i jest często odwiedzana przez łodzie wycieczkowe, głównie ze względu na słynne na całym świecie miejsca do nurkowania.

W XIX i XX wieku na Mariannie prowadzono działalność rolniczą i produkcję kopry. Wcześniej istniała tam osada La Cour. W 1940 r. na wyspie mieszkało 60 osób.

Na Mariannie występuje kilka gatunków gekonów, w tym gekon dzienny z La Digue (Phelsuma sundbergi ladiguensis) i Phelsuma astriata semicarinata. Podobno od czasu do czasu na wyspie można zaobserwować rzadką seszelską muchołówkę białoszyją (Terpsiphone corvina).

Był to również niegdyś dom dla wymarłego seszelskiego bielika Marianne.

pl_PLPolski